"Natuurlijk heb ik het hele boek gelezen en heb ik af en toe ook gehuild. Niet omdat ik zo’n hele hechte band had met beiden, maar omdat ik het wel voor me kon zien. Ik kende en zag dus de personen. Mooie mensen. Maar bovenal omdat de tekst me zo raakte. De woorden waaruit hoop, wanhoop, angst en soms zelfs berusting klonk. Maar meestal het missen. Lees het en voel wat gevoeld is. Merk hoe de wereld om hen heen veranderde en hoe zij daar mee om moesten gaan. Geen keus, behalve hoe je er zelf en meer nog, samen mee om moesten gaan.

Lees en voel hoe op die laatste dag zij zijn hand vasthield als een soort van houvast bij het opstapje naar wat er hierna zou komen. Stevig en liefdevol tot het einde. Wat hebben ze dat samen knap gedaan!"

Robbert Boonk (eindredacteur)

Over het boek

Dit boek is poëtische proza. Losse gedachten en gevoelens van een vrouw die haar man verliest als gevolg van een hersenbloeding. Zij maakt haar comeback. Met veerkracht, wilskracht en daadkracht. En verdriet. Bijna van dag tot dag kunnen we haar volgen: naar museum, vrienden en verjaardagen, op een bootreis langs de Noorse Fjorden en op haar eerste stedentrip alleen. We zien het plezier, de trots en het geworstel. En beetje bij beetje komt ze boven water. Dat is het verhaal. Voor eenieder die wel eens opgekrabbeld is. Of die er middenin zit.